CONTACTINFO   //   TEL +31 [0]10 426 46 72   //   MAIL sales@hosmanvins.nl

Je hoeft geen kenner te zijn om te weten wat lekkere wijn is... maar het helpt wél. Want met een beetje kennis kun je makkelijker keuren én kiezen. Want hoe meer je weet, hoe meer je geniet. Dáár vertellen we over in ons Blog au Vin.

Niet over de Château Mouton Rothschild '45 die in 1997 voor 88.000 euro van de hand ging. Maar over goede, lekkere, betaalbare wijn. Daar is gelukkig enorm veel van. Naast oude bekende wijnproducenten, maak je kennis maken met nieuwe, interessante wijnmakers uit verschillende landen en streken. En we beloven je: het wordt nooit al te technisch en zeker niet hoogdravend. Wel altijd interessant genoeg om er iets aan te hebben op de momenten dat u weer een mooie fles aan de vergetelheid ontkurkt.

Team Hosman Vins wenst je veel lees- en wijnplezier!

PS: Houd Blog au Vin in de gaten, iedere maand volgt een nieuwe tip.

FLES OF KARAF?

Met gevoel voor decorum presenteert u het etiket: “Een Clos de Vougeot 2000”. U veegt nog wat denkbeeldig stof van de fraaie fles en voegt minzaam toe: “Uhm, grand cru.” Schenkt u diezelfde wijn uit een karaf, dan is tóch iets van die magie weg. Waarom zou je een mooie wijn in een karaf gieten?

Vroeger was daar een logische reden voor: wijnen hadden vaak dépot, een laag bezinksel op de bodem. Dat kwam omdat wijnen niet of nauwelijks werden gefilterd. Met het uitschenken van de wijn was het dus oppassen geblazen. Beter was het om hem voorzichtig door een zeefje in een karaf te gieten. Je ziet ze nog wel eens bij de antiquair; van die zilveren, met een wijnrank gedecoreerde, schenktuitjes. [foto]

Tegenwoordig wordt wijn grotendeels gefilterd en is er dus zelden droesem in de fles; hooguit een zeer fijn bezinksel dat zich met de jaren hecht aan de binnenkant van de fles en niet meekomt met het uitschenken. Oudere rode wijnen van hoge kwaliteit hebben het nog wel eens, dus het blijft opletten.

Veel te springerig.

Waarom soms dan tóch een karaf en dat elegante etiketmoment vergeten? Vooral om wijn 'lucht te geven'. Dit geldt meestal voor jonge, complexe, rode en voor sommige witte wijnen. Deze zijn soms nog wat 'gesloten' en hebben contact met zuurstof nodig om alle geur en smaak maximaal los te maken in het glas.

Jonge witte wijnen hebben geen zin in een karaf, daar zijn ze veel te springerig voor. Maar een complexe, niet te oude chardonnay uit bijvoorbeeld Bourgogne of Californië heeft juist wel baat bij karafferen.

Zo voorzichtig mogelijk.

Daar hebben we meteen het verschil te pakken; heeft een wijn zuurstof nodig, dan noem je dit karafferen. Schenk je hem over om bezinksel in je glas te voorkomen, dan hebben we het over decanteren. 

Het kleine beetje zuurstof dat de oudere rode wijn nodig heeft om zich ontsluiten krijgt hij wel met het inschenken. En voor gevoelige rode op leeftijd - en dus vaak met bezinksel - geldt: zo kort mogelijk vóór het inschenken decanteren. Hoe ouder de wijn, des te sneller die oxideert en in smaak en kwaliteit achteruit gaat. Soms is het zelf beter zulke wijnen zo voorzichtig mogelijk direct uit de fles in je glas te schenken en de laatste centimeters wijn erin te laten. 

Succes gegarandeerd.

Nog een tip: heeft wijn echt zuurstof nodig, gebruik dan een karaf met ruime spiegel (opening). Is het gevoelige oude wijn met bezinksel, dan is juist een nauwe, hoge karaf het best, daarmee beperk je het contact met zuurstof tot een minimum.

Geen wijn in huis die een karaf nodig heeft? Dan is ons advies: vullen met water en op een mooi gedekte tafel zetten. Dat kan natuurlijk altijd en succes gegarandeerd.    

Een nòg feestelijker opening.

Grote momenten vier je met champagne. Dat was zo en dat zal zo blijven. De mousserende wijn uit Noord-Frankrijk is het summum als het gaat om feestelijkheid, levenslust en een elegante lifestyle. Maar hoe open je zo'n fraaie fles?

Champagne is feest in een fles. Deze openen is niet zonder gevaar. Want vergis je niet: de druk in een champagnefles is twee tot vier keer hoger als de druk in je autobanden!

Niet doen.

We gaan er dus niet zo mee om als de winnaar van de Grand Prix van Monaco of die van een Tour de France-etappe. Ten eerste omdat het kostelijke zonde is en ten tweede omdat een champagnekurk met zo'n 50 tot 60 kilometer per uur uit de fles schiet. Elk jaar weer lopen mensen hierdoor oogletsel op. Niet zo feestelijk. Goed. Terug naar het leuke gedeelte.

Zo doe je dat.

De essentie van de koningin der dranken is er een van luxe, van joie de vivre en verleidelijkheid. Dus, champagne behandel je met de nodige égards. Neem hem uit de koelkast en zet hem kalmpjes neer. Ontdoe de fles van zijn capsule; draai het metalen lusje zes slagen naar links en verwijder de muselet (zoals dat zo mooi heet). Houd de fles onder een hoek van vijfenveertig graden: linkerhand om de kurk, rechterhand om de bodem van de fles. Houd de kurk stevig vast en draai de fles - niet andersom! - langzaam om zijn as. Houd de kurk tegen als je voelt dat deze zich uit de hals drukt. Met niet meer dan een opgeluchte zucht zal de kurk uit de fles komen. Je bent klaar om in te schenken!

Gaat de fles niet helemaal leeg, dan is er gelukkig nog de champagnestop. Daarmee sluit je de fles perfect af. Want een champagnekurk terug in de fles stoppen, dat kun je vergeten. Met de stop bewaar je overgebleven champagne nog tot drie dagen na de feestelijke opening in de koelkast. Maar laten we eerlijk zijn... overgebleven champagne?

Precies. 

Bubbels

Feestelijke opening.

Laten we bij het begin beginnen: het openen van een fles wijn. Een schroefdop, dat geloven we wel. Maar een kurk geeft nog wel eens gedoe. Hier volgen de regels van de kunst van het ontkurken. Nou ja, gewoon hoe dat het beste gaat.  

Dat begint bij de aanschaf van een even bescheiden als onmisbaar stukje gereedschap: de kurkentrekker. Iedereen die wel eens een kurk aan brokken draaide en de stukjes uit zijn wijn moest vissen - of veel erger - een stuk van de hals van de fles afbrak, weet waar over we het over hebben.

Niet doen.

Kurkentrekkers zijn er in allerlei soorten en maten, en vooral prijzen. Laat je niet verleiden door allerlei fancy apparaten van vele tientallen euro's. En doe jezelf een plezier en neem afscheid van de oude vertrouwde kurkentrekker met de 'vleugels'. Zeker als deze een dichte spiraal heeft. Gegarandeerd dat je daarmee regelmatig een kurk aan stukken trekt. 

Wat heb ik nodig?

Nee, het enige model dat je écht nodig hebt is het kelnersmes, oftewel “het maatje van de sommelier”. Een degelijke kurkentrekker met - heel belangrijk - een tweetraps, scharnierend deel (afbeelding). Die vind je overal van vijf tot vijftien euro. Neem er een met een gekarteld mesje, voor het doorsnijden van de folie. 

Hoe het werkt.

Houd de fles wijn verticaal en stil. Snijd de folie rondom door tegen de rand van de fles. Verwijder het losse deel. Druk nu de punt van de spiraal in het midden van de kurk. Draai tot nog één krul overblijft, zo doorboor je de kurk nét niet helemaal en komen geen stukjes kurk in de wijn terecht. Druk nu de "bek" op de rand van de hals in de eerste stand of trap, trek de hendel omhoog tot zover deze soepel toelaat. Zet daarna de bek in de tweede stand en herhaal. Draai tot slot de kurk voorzichtig met de hand uit de hals.

Zo hoort het. Teveel gedoe? Veel wijn is er steeds vaker met een schroefdop. Wél zo makkelijk en niets mis mee. Proost.

De kurkentrekker